صبح امید

وقتی دلم به سمت تو مايل نمی شود

بايد بگويم اسم دلم ، دل نمی شود

ديوانه ام بخوان که به عقلم نياورند

ديوانه ی تو است که عاقل نمی شود

تکليف پای عابران چيست؟ آيه ‌ای

از آسمان فاصله نازل نمی شود

خط می زنم غبار هوا را که بنگرم

آيا کسی ز پنجره داخل نمی شود؟

می خواستم رها شوم از عاشقانه ها

ديدم که در نگاه تو حاصل نمی شود

تا نيستي تمام غزل‌ها معلق اند

اين شعر مدتی ست که کامل نمی شود...

 زنده ياد نجمه زارع