سال هزار و سیصد و نود و دو، آخرین روزهای عمرش را سپری میکند
و به ایام تعطیلات نوروزی نزدیک میشویم،
تعطیلاتی که همچون سال گذشته همزمان با ایام فاطمیه[۱] است،
این اولین بار نیست که چنین تقارنهایی به وجود میآید و قطعاً آخرین بار هم نخواهد بود.
همانگونه که در روایتی بسیار زیبا از امام علی(ع) نقل شده:
«هر وقت ما شاد هستیم، شیعیان ما شاد می شوند و هر وقت ما غمگین هستیم غمگین میشوند» [۲]
لازم است شیعیان در این ایام از شادی کردن بپرهیزند و به سوگواری برای مادر سادات بپردازند،
محزون شدن به حزن اهل بیت(ع) و مسرور شدن به سرور اهل بیت(ع)، به نوعی اعلام «همراهی» و اعتقاد به راهشان و پایبندی به دستوراتشان هست.
پس محتوای این ابراز محبت «عمل کردن به فرمایشات» رسول خدا و خاندان مطهرش است.
نوروز و فاطمیه با هم تنافی ندارند
در آیین باستانی نوروز، سنتهای اسلامی دیده میشود که مورد تأکید اسلام بوده و آنها را تأیید کرده است و هیچ تنافیای با ایام فاطمیه ندارد،
صله رحم، دید و بازدید از بزرگان و فامیلهای دور و نزدیک، هدیه دادن، دستگیری از ضعیفان و کمک به مستمندان از جمله این آموزهها است،
لذا حضرت محمد مصطفی(ص) میفرمایند: «اگر میتوانید هر روز را نوروز کنید، یعنی در راه خدا به یکدیگر هدیه بدهید و با یکدیگر پیوند داشته باشید»[۳]
یا در جای دیگر امام صادق(ع)، ظهور امام دوازدهم و منتقم حضرت زهرا(س) را در نوروز میداند و میفرماید: «نوروز، روزى است که قائم(عج) ما اهل بیت(ع) در آن ظهور مىکند»[4].
عضو شوید
عضویت سریع
.jpg)
آمار مطالب
آمار بازدید