صبح امید

بسم الله الرحمن الرحیم

 ﴿ وَ اِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَ ما یعْبُدُونَ اِلَّا اللهَ فَأْوُوا اِلَى الْکهْفِ ینْشُرْ لَکمْ رَبُّکمْ مِنْ رَحْمَتِهِ… ﴾

به کهف پناه ­برید!

سالیانی بس دور حکم­رانی دقیانوس نام، بر مردمانی ستم­دیده حکومت می­کرد و خود را خدا

می­دانست. او مردم را وادار می­کرد تا وی را هم­چون خدا پرستش کنند. در همین زمان تاریک و خفقان بار، مردانی با هم یک­دل شدند که تنها باید پروردگار یکتا را پرستید. اینان به غاری پناه بردند تا از گزند دقیانوس در امان باشند و رحمت خدا نصیبشان شود.[۱] حال چندین سال است که این ماجرا به تاریخ پیوسته، خاک دقیانوس را بلعیده و مردان کهف هم­چنان منتظرند.٢

این موجودِ اغواگر، شیطان است؛ رانده شده­ی درگاه الاهی؛ همان که مدام در کارِ گم­راه نمودن انسان­هاست.

به راستی شیطان کیست؟ چه می­کند؟ و چگونه در طول تاریخ، انسان­ها را به بازی گرفته­است؟

او کیست که خداوند در قرآن، این چنین ما را از او می­ترساند

و بدین­گونه دشمنی­اش را با بشر شرح می­دهد؟[۳]

شیطان یکی از عجیب­ترین مخلوقات است. او در اثر هزاران سال عبادت پروردگار، به درجات بالا دست یافت؛ اما ناگاه با یک نافرمانی از عرش خداوند بیرون شد و عهد کرد تا روز رستاخیز هر چه در توان دارد به­کار بندد تا آدم و فرزندان آدم را از راه مستقیم منحرف کند.[۴]

عجب عهدی! شاید پایدار­ترین پیمان­ها، همین عهد شیطان باشد که از پسِ سال­ها جهان را دگر­گون ساخته است!

اما عجیب­تر این­که ما انسان­ها، نسبت به این دشمنِ قوی غافل­ایم و این، خود زیرکانه­ترین فریب و حربه­ی شیطان است!

او خود را برای بشر ناتوان و ضعیف نشان می­دهد و با کوچک جلوه دادنِ خود، به آسانی در انسان نفوذ می­کند. کار شیطان این است که شهوات پست دنیوی را در دلِ انسان زینت می­­دهد[۵] و به این ترتیب، بدون آن­که انسان متوجه شود، افسارش را به دست می­گیرد و به جهت دل­خواه خود می­کشد. شیطان از معدود مخلوقاتی است که قادر است در فکر و ذهن انسان نفوذ کند و او را با وعده­های دروغین فریب دهد.[۶] بدون شک، همین قدرت نفوذ اوست که به شدت این دشمن عجیب را خطرناک کرده است.

قرآن در مورد او می­فرماید:

﴿ (ای مردم!) شیطان دشمن شماست؛ پس او را به دشمنی گیرید. ﴾[۷]

دردِ بی­درمان ِما، بی­توجهی به همین کلام پروردگار است.

ای انسان! چرا شیطان را دشمن نمی­­دانی و بدین شکل او را ضعیف می­پنداری؟

انسان اگر به خود وانهاده شود، بی شک در مقابل شیطان، در جنگی نابرابر قرار گرفته و در قبال این موجود قوی، توانِ مقابله ندارد. انسانِ بی­سلاح و سپر، همان­گونه که تا به حال در طول تاریخ گرفتار شده، در برابر شیطان مغلوب و درمانده خواهد شد.[۸]

اما پروردگار مهربان که واقف بر این عجز بشری است، انسان­ها را بی­حفاظ و پناه رها نکرده تا در این پیکار بازنده باشند.

﴿ و آن هنگام که از آنان و آن چه جز خدا می­پرستند کناره گرفتید؛ پس به کهف (غار) پناه برید تا خداوند از رحمتش بر شما فرود ریزد…﴾[۹]

خداوند کریم برای حفاظت انسان از شرّ دقیانوس، کهف(= پناهگاهی) قرار داده، به انسان فرمان می دهد که در کهفِ خداوندی پنهان شو.

اما کهف چیست؟ آیا کهف تنها غاری تنگ و تاریک است؟ آیا سخن قرآن تنها به این معناست؟ مگر می­شود غار و کهفِ پناه­جویان از دستِ شیطان تنها یک غار در دل کوه باشد؟!

امام رضا علیه­السلام فرموده­اند:

« ما کهفِ شما هستیم؛ همانند غارِ اصحاب کهف.»[۱۰]

آری! خاندان پیامبر در همه­ی زمان­ها پناهگاه خداوند می باشند و برای رهایی از شیطان، بهترین پناهگاه، حجت خداوند است.[۱۱]

این مژده برای کسانی است که می­خواهند از آلودگی گناه در امان باشند.

بشر می­خواهد پاک بماند؛ از آلودگی گناه، از زشتی­ها، از بدی­ها؛

اما دشمنی آشکار همواره بر سرِ راهِ بشر نشسته است؛ ابلیس.

آن قدر در دلِ او وسوسه می­کند تا او را به سوی گناه بکشاند…

اما این­جا، در همین نزدیکی­ها، پناهگاهی است؛ کهفی که قرآن دستور داده به آن پناه برید تا رحمت خدا شامل حالتان شود.

پناهگاه محکم، دژِ استوار، محلّ امان، سرچشمه­ی خیرات؛ یعنی امام زمان علیه­السلام …

پس باید دست بر­داشت و به امام زمان علیه­السلام توسل جست و از او مدد گرفت؛ چرا که بر اساس قرآن و روایات، تنها راه مقابله با شیطان همین است. نکند ماه رمضان بگذرد و باز شیطان از غل و زنجیر، رها شود[۱۲]و دوباره نکبت گناه بر وجودمان سایه افکند …

اما نه! در همه­ی ماه­ها و در طول سال، خدا پناهگاهی قرار داده تا به او پناه بریم و از آلودگی­ها پاک بمانیم. این پناهگاه، حضرت مهدی علیه­السلام است؛ پس بیایید بگوییم:

یا صاحب الزمان! دوری از گناه بر ما سخت است؛ ای پناهگاهِ خدا! تو ما را از شرّ شیطان و گناهان نجات ده!

[۱]. حیات القلوب، ج ۲، داستان اصحاب کهف.

[۲]. بر اساس روایات، اصحاب کهف جزءِ یارانِ حضرت مهدی علیه­السلام خواهند بود؛ طبری، دلائل­الامامه: ۳۰۷٫

[۳]. یوسف(۱۲): ۵: ﴿ همانا شیطان برای انسان دشمنی آشکار است ﴾ و نیز آیات دیگر.

[۴]. اعراف(۷): ۱۱ – ۱۷٫

[۵]. حجر(۱۵): ۳۹: ﴿ قالَ رَبِّ بِما اَغْوَیْتَنی لَاُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الاَرْضِ وَ لَاُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعینَ.﴾

[۶]. بقره(۲): ۲۶۸ ؛ ابراهیم(۱۴): ۲۲٫

[۷]. فاطر(۳۵): ۶٫

[۸]. اگر در قدرتِ وسوسه­ها و ترغیبِ شیطان به گناه شک دارید، کافی است به کثرتِ آیاتی که خداوند، ابلیس را دشمنِ آشکارِ بشر خوانده، دقت کنید؛ خداوند در قرآن می فرماید:﴿ اِنَّ الشَّیْطانَ لِلْاِنْسانِ عَدُوٌّ مُبینٌ ﴾؛ یوسف(۱۲): ۵٫ امیرالمؤمنین علیه­السلام می­فرمایند:« به درستی که دام ابلیس، عظیم و حیله و مکرش، بزرگ و زهرش بسیار کشنده است »؛ نهج البلاغه، خطبه­ی ۲۳۴٫ این موجودِ اغواگر، چنان در کارِ گم­راه نمودنِ انسان­ها کوشاست که حتی دست از پیامبران الاهی نیز برنداشته است؛ هرچند آن مردانِ الاهی با پناه بردن به خدا و اولیایِ او از شرِ گناهان مصون و معصوم­اند.

[۹]. کهف(۱۸): ۱۶٫

[۱۰].« وَ نَحْنُ کَهْفُکُمْ کَکَهْفِ اَصْحابِ الْکَهْفِ…»؛ کنزالدقائق ۱۰: ۵۷۱ (به نقل از وجود مقدس امام رضا علیه­السلام).

[۱۱]. در صلوات خاصه­ی ماه شعبان، چهارده معصوم علیهم­السلام پناهگاه محکم (الکهف الحصین) خوانده شده­اند؛ مفاتیح الجنان، اعمال مشترکه­ی ماه شعبان.

[۱۲]. به نقل از: خطبه­ی گهربار حضرت رسول اکرم صلی­الله­علیه­وآله در آستانه­ی ماه مبارک رمضان؛ مفاتیح الجنان، در فضیلت ماه مبارک رمضان.

اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه و النصر