صبح امید

جنگ ها هر چقدر هم که طولانی باشن بالاخره یک روز تموم میشن.
مردم به شهرهاشون بر میگردن و خونه هاشون رو میسازن. 
مین ها رو خنثی میکنن و جاش پارک ،میدون و فواره میسازن...
بالاخره هم یادشون میره که روزگاری اینجا جنگی بوده،
ولی یک چیزی هست که هیچ وقت ساخته نمیشه و جای خالیش رونمیشه با هیچ بنایی، درختی یا فواره ای پر کرد
جای خالی خیلی  آدم ها ...