صبح امید

کود و سمپاشی بجا و به اندازه و مناسب را فراموش نکنی.

 انسان هم همین‏طور است. تا سوی قرآن نیامده و در وادی قرائت و خواندن و به کار بستن آن گامی نزده از ناحیه

شیطان در امان است و شیطان هیچ کاری با او ندارد چون همان است که شیطان می‏خواهد اما همین‏که پای در این

وادی می‏نهد، هجمه‏ ها و حمله‏ ها و وسوسه‏ ها یکی از پس دیگری در می‏رسد و اینجاست که:

 در پناه لطف حق باید گریخت

 و توصیه قرآن کریم نیز همین است:

 فاذا قرات القرآن فاستعد بالله من الشیطان الرجیم

 وقتی که قرآن می‏خوانی از شر شیطان دست به دامان خداوند باش

 از این‏رو گفته‏ اند: یکی از آداب خواندن قرآن کریم استعاذه است.

 «استعاذه» از ریشه «عوض» و یا «عیاض» بوده و به معنای چسبیدن و پیوستن است، و به خداوند استعاذه کردن به

معنای دست به دامان او شدن است.

 و خداوند نیز پناه خواهد داد زیرا که پناه ‏دهنده و ایمنی بخش است.

پس بنابراین استعاذه گفتن نیست بلکه حرکت و اقدام است درست مثل وقتی که رگ‏بار تگرگ بی‏وقفه می‏بارد تو

نمی‏گویی پناه می‏برم به سقف بلکه با شتاب تمام خود را به زیر سقف می‏کشانی، و این همان معنی استعاذه و پناه بردن است.

 پس اگر قرآن کریم می‏گوید:

 هنگام خواندن قرآن استعاذه کن و به خداوند پناه ببر، نه به این معناست که اعوذ بالله بگو، اگر چه گفتن این سخن

نیز سنت پیامبر بوده و مستحب است، اما در اینجا منظور آن است که به سوی خداوند حرکت کن و خود را دامن

کشان به دامان او برسان.

رنجبر