صبح امید

شعر حجت‌الاسلام جواد محمدزماني :

ديشب اين طبع، بي‌قرار شما 
خواست عرض ارادتي بكند 
دست كم از دل شكسته‌تان 
واژه‌هايم عيادتي بكند 
*** 
چشم بد دور، عمرتان بسيار 
كس نبيند ملالتان آقا! 
ما نمرديم خون دل بخوري 
تخت باشد خيالتان آقا! 
*** 
چيست روباه در مصاف شير؟! 
چه نيازي به امر يا گفته؟! 
تو فقط ابرويي به هم آور 
مي‌شود خواب دشمن آشفته 
*** 
هست خاموشي‌ات پر از فرياد 
در تو آرامشي است طوفاني 
«الذي انزل السكينه» تو را 
كرده سرشار از فراواني 
*** 
واژه‌ها از لبت تراويدند 
پرصلابت، پرعاطفه، پرشور 
آفريدند در دل مردم 
عزت، آمادگي، حماسه، حضور 
*** 
اين حماسه همه ز يمن تو بود 
گرچه از آن مردمش خواندي 
رهبرا! تا ابد ولي محبوب 
در دل عاشقان خود ماندي 
*** 
سهم دلدادگان تو سلوي 
قسمتِ دشمنان تو سجيل 
رهبري نيست در جهان جز تو 
كه ز امت چنين كند تجليل 
*** 
نسل سوم چو نسل اول هست 
با شعف با شعور با باور 
جاري است انقلاب چون كوثر 
هان! «فصل لربك وانحر» 
*** 
گرچه در باغ سينه‌ات داري 
لطف‌ها، مهرها، محبت‌ها 
گفتي اما نمي‌روي چو حسين 
تا ابد زير بار بدعت‌ها! 
*** 
ناگهان در نماز جمعه شهر 
عطر محراب جمكران گل كرد 
بغض تو تا شكست بر لب‌ها 
ذكر يا صاحب الزمان (عج) گل كرد 
*** 
جان ايران! چه شد كه جانت را 
جان ناقابلي گمان كردي؟! 
آبروي همه مسلمانان 
اشك ما را چرا درآوردي؟! 
*** 
جسم تو كامل است، ناقص نيست 
مي‌دهد عطر يك بغل گل ياس 
دستت اما حكايتي دارد... 
رَحِمَ اللهُ عَمِي العباس!