صبح امید

قرآن و اهلبیت(ع) یکی هستند. یعنی اگر دین حفظ شد می‌شود قرآن، اگر آدم شد می‌شود امام حسین علیه السلام. یعنی سیمای دین در کلمات قرآن است، در انسان امام است. به همین خاطر است که ما داریم:

«السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا شَرِیکَ الْقُرْآنِ»(إقبال‏الأعمال، ص‏712)

یعنی قرآن و اهلبیت(ع) مثل دو کفة ترازو هموزن هستند. داریم:

«السَّلَامُ عَلَیْکُم‏ْْ أَئِمَّةَ الْمُؤْمِنِینَ وَ. . . . . . شُرَکَاءَ الْقُرْآن»(بحارالأنوار، ج‏99، ص‏162).

===================================

امام و قرآن هر دو شریکند. نمونه‌هایی را در اینجا بیان می‌کنم:

١-در مورد قرآن داریم:

قرآن جامع تورات، انجیل و زبور است.

دربارة امام حسین(ع) داریم:

همانطور که قرآن همه نکات تورات و انجیل و زبور را دارد امام حسین(ع) هم همه علوم

تورات و انجیل و زبور را دارد

«السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ»(إقبال‏الأعمال، ص‏712)

حسین جان!

تو وارث تورات و انجیل و زبور هستی. یعنی: اصارة همه کتابهای آسمانی تو هستی.

تورات مال یهودیها، انجیل هم مال مسیحی‌ها، زبور هم مال حضرت داوود(ع) است.

حسین جان! همه کتب آسمانی را تو داری.

آن وقت در مورد قرآن هم داریم:

قرآن جامع تورات، انجیل و زبور است. همانطور که قرآن همه نکات تورات و انجیل و زبور را دارد امام حسین(ع) هم همه علوم تورات و انجیل و زبور را دارد.

======================================

٢-راجع به قرآن داریم:

«وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتیلاً» مزمل/4

یعنی قرآن را آرام آرام بخوان.

راجع به زیارت امام حسین(ع) هم داریم:

وقتی می‌روی حرم امام حسین(ع) قدمهایت را آرام آرام بردار.

آرامش در تلاوت قرآن = آرامش در زیارت ابی عبدالله الحسین(ع)

«و امش حافیا و امش بمشی [مشی‏] العبد الذلیل»

(کامل‏الزیارات، ص‏221)

پا برهنه برو با تکبر وارد نشو. وقتی می‌روی حرم امام حسین(ع)، طوری نرو که وارد کاخ می‌شوی. با تواضع برو و قدمهایت را کوچک بردار.

=======================================

٣-راجع به خواندن قرآن داریم که:

قرآن را با آهنگ محزون بخوانید.

«فَاقْرَءُوهُ بِالْحُزْنِ»(کافی، ج‏2، ص‏614)

لحنتان حزین باشد.

در مورد امام حسین(ع) هم داریم که

«إِذَا أَرَدْتَ زِیَارَةَ الْحُسَیْنِ ع فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِینٌ»(کافی، ج‏4، ص‏587)

با حزن زیارت کن. در مکه اینطور نیست. در مورد نجف و مشهد و. . . اینطور نیامده است.

« انّ للحسین محبه مکنونه فی قلوب المؤمنین »

حسین(ع) یک عشقی در درون مؤمنین دارد.

انسان وقتی پدر یا مادرش را از دست می‌دهد تا یک سال است و کم کم فراموشش می‌کند تنها کسی که بعد از 1400 سال دل انسان می‌سوزد و برایش گریه می‌کند، امام حسین(ع) است. حدیث داریم: خداوند از امام حسین(ع) یک عشقی در قلبهای مؤمنین قرار داده است.

یکوقت یک چیزی گفتم، گفتم که: می‌گویند کد خدا را ببین ده را بچاپ، امام حسین(ع) خدا را دید دل را چاپید. هر چه داشت برای خدا داد. آنوقت خداوند دلها را عاشق او کرد.

برخی نماز سختشان است اما راجع به امام حسین(ع) آسان هستند. هم پول خرج می‌کنند و هم جان خرج می‌کنندو زنی که عزیزترین چیز ممکن است نزد او طلا باشد، مردی که عزیزترین چیز ممکن است نزد سرمایه‌اش باشد، در راه امام حسین(ع) خرج می‌کنند.

=====================================

٤ -در مورد قرآن داریم که:

«هُدىً وَ بُشْرى‏ لِلْمُؤْمِنینَ» بقره/97

هدایت و بشارت برای مؤمنین است.

در مورد امام حسین علیه السلام هم داریم :

مِصباحُ الهُدی و سَفینَة النجاة

یعنی ظرف هر دو مؤمنین است. بهره گیری از نور هدایت قرآن مال مؤمنین است.

عشق حسین(ع) هم در دل مؤمنین است،

=====================================

٥راجع به قرآن هم داریم که:

قرآن برای همیشه است،

«إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَمْ یَجْعَلْهُ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ وَ لِنَاسٍ دُونَ نَاسٍ فَهُوَ فِی کُلِّ زَمَانٍ جَدِیدٌ وَ عِنْدَ کُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ»(عیون‏أخبارالرضا، ج‏2، ص‏87) قرآن برای زمان خاصی نیست. قرآن در هر زمانی نو است.

امام هم برای همیشه است.

پس قرآن برای تاریخ = امام برای تاریخ.

وقتی امام حسین(ع) شهید شد. حضرت زینب کبری(س) به حضرت سجاد(ع) فرمود: کشتند بکشند، خیمه را آتش زدند بزنند، امام ‌ای زین العابدین(ع) بدان

«وَ یَنْصِبُونَ لِهَذَا الْطَّفِّ عَلَماً لِقَبْرِ أَبِیکَ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ لَا یَدْرُسُ أَثَرُهُ وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ عَلَى کُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ»(کامل‏الزیارات، ص‏260)

در این که حسین(ع) شهید شد پرچمی بالا خواهد رفت که

«لَا یَدْرُسُ أَثَرُهُ»:

کهنه نخواهد شد.

«وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ»:

آثارش محو نخواهد شد.

«عَلَى کُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ»

شب و روزها بگذرد، کربلا فراموش نخواهد شد،

کربلا هم در هر زمانی نو است.

«کُنْتَ فِیهَا نُوراً سَاطِعاً لَا یُطْفَى»(کامل‏الزیارات، ص‏230)

امام حسین(ع) نوریست که خاموش نمی‌شود. در کامل الزیارات داریم که: حسین جان! نور تو خاموش نمی‌شود.

=======================================

٦-راجع به قرآن داریم :

قرآن خاموش شدنی نیست

، حضرت امیر المؤمنین علی(ع) در خطبة 198 می‌فرماید:

«نُوراً لَا تُطْفَأُ»(نهج‏البلاغه، خطبه 198)

تعبیر هر دو یکی است. خیلی‌ها خواستند که خاموش کنند.

متوکل عباسی که لعنت خدا بر او باد ١٧مرتبه قبر امام حسین(ع) را شخم کرد! تا اثری نماند! گفتند: شما که مسجد می‌سازید چرا قبر امام حسین(ع) را خراب می‌کنید؟ !

گفت: مردم در مسجد چرت می‌زنند و این برای حکومت من ضرر ندارد. مردم وقتی برای زیارت قبر امام حسین(ع) می‌روند، هیجانی می‌شوند و عصبانی می‌شوند که چه کسی حسین(ع) را کشته است؟ و لذا قبر امام حسین(ع)، مردم را انقلابی می‌کند.

==========================================

٧-راجع به قرآن داریم:

یک کلمه هم انحراف ندارد.

«وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً» کهف/1

راجع به امام حسین(ع) هم داریم که: حسین جان!

«وَ لَمْ تَمِلْ مِنْ حَقٍّ إِلَى بَاطِلٍ»(تهذیب‏الأحکام، ج‏6، ص‏60)

یک لحظه هم گرایش به باطل پیدا نکردی.

نه حسین(ع) لحظه‌ای انحراف دارد و نه قرآن لحظه‌ای انحراف دارد،

==========================================

٨-راجع به قرآن هم داریم:

قرآن برکت است

«وَ هذا کِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَکٌ» انعام/92