صبح امید

تمثيلات زيباي دكتر رنجبر

 

«آب‌ها خط‌کشی نمی‌کنند، هم دست‌های پاک را می‌پذیرند و هم دست‌های آلوده را. آینه‌ها هم مرزبندی نمی‌کنند، هم چهره‌های زشت را نشان می‌دهند و هم چهره‌های زیبا را.

 

پیامبر(ص) هم آب بود و هم آینه، یعنی برای همه بود. یعنی همه از اخلاق خوب پیامبر(ص) برخوردار بودند و بهره می‌بردند. پس اگر پیامبر(ص) مهربان بود، با همه مهربانی می‌کرد و اگر حرمت و احترام می‌گذاشت، برای همه بود. اگر گره گشایی می‌کرد، گره از کار همه می‌گشود، او هرگز اهل تبعیض و تفاوت نبود.

 

زرگرها وقتی بخواهند بدانند که سکه‌ای طلا هست یا نه، آن را به زمین زده و آنگاه از جنس صدای آن متوجه می‌شوند.

 

خدا هم زرگر عالم است وقتی بخواهد بفهماند کسی طلا هست یا نه و یا جنس خوبی دارد یا نه، او را چند صباحی ـ و به ظاهرـ به زمین می‌زند و مشقات و مشکلاتی را برایش فراهم می‌سازد و آنگاه از جنس حرف‌ها و برخوردها و رفتارهایش مشخص می‌کند که او چگونه آدمی است.

 

دندان پیامبر(ص) را شکستند اما او به جای آن که نفرین کرده و نفرتی در دلش پدید آید دستان خود را به سمت آسمان بلند کرده و می‌فرمود:

"اهد قومی انهم لا یعلمون؛ خدایا اینها نمی‌دانند و تو اینها را هدایت کن."

یعنی جواب بدی را با خوبی می‌داد. 

 

حال اگر اسوه ما پیامبر(ص) باشد ما هم باید بدی‌ها را با خوبی جواب دهیم.»

 

 

: «شما در برابر آینه اگر خندان باشی چهره‌ای خندان می‌بینی و اگر گریان باشی چهره‌ای گریان را تماشا می‌کنی.

 

این دنیا هم آینه‌وار است، از این‌رو شما همان می‌بینی که هستی و انجام می‌دهی.

هر دست که دادند همان دست گرفتند

 

این فرمولی است که قرآن کریم دارد و می‌گوید: "ان احسنتم احسنتم لانفسکم و ان اساتم فلها؛ یعنی اگر خوبی کنی خوبی می‌بینی و اگر بدی کنی بدی می‌بینی."

 

فاطمه زهرا(س) این فرمول را خوب فهمیده بود، لذا علی(ع) فرمود: "لا اغضبتنی فاطمه؛ فاطمه زهرا(س) هیچگاه مرا ناراحت نکرد."

 

چون می‌دانست که در این عالم آینه‌وار، اگر کسی را ناراحت کند دیری نمی‌پاید که همان ناراحتی به خود او باز می‌گردد.

 

برگرفته ازکتاب «سلوک باران(دفتر اول)»