صبح امید

مرهم بودن، چراغی است که پیش از همه خانه خود شخص را روشن می کند.

حرارتی است که پیش از دستِ گیرنده، دست دهنده را گرم می کند 

و آواز شیرینی است که ابتدا دل خود شخص را آکنده از شادی می کند.

 وقتی بتوانی یک آرام بخش حرفه ای شوی، خودت تسکین می یابی. 

وقتی بدانی چگونه تسلای درد باشی، از دردت نوعی ابزار قدرت می سازی و نیرومند می شوی. 

وقتی تسلای درد بودن را بلد باشی، " خدا " را یافته ای و هرگز تنها نخواهی بود...