فرهنگی


عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
سلام علی آل یس سلامی چو بوی خوش آشنایی به وبلاگ صبح امیدخوش آمديد
بهترین دارایی تو!
نویسنده : خدیجه
تاریخ : سه‌شنبه 08 دی 1394



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عاشقان عیدتان مبارک باد
نویسنده : خدیجه
تاریخ : سه‌شنبه 08 دی 1394

 

بی سبب نیست که در قلب همه جا داری 

آنچه خوبان همه دارند تو تنهاداری 

یارسول الله یا امام صادق ادرکنی

عاشقان عیدتان مبارک باد 

 

 

بی



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
کجایی مهربان؟
نویسنده : خدیجه
تاریخ : جمعه 04 دی 1394

 

به دنبال ردی ازپیشانی ات
تمام مهرهای مسجد را بوسیده ام
اللهم عجل لولیک الفرج
میدانی ؟
دلم تو را میخواهد
کجایی مهربان؟!



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نیازم را فراموش کرده ام! !
نویسنده : خدیجه
تاریخ : جمعه 04 دی 1394



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
هرچی آرزوی خوبه مال تو
نویسنده : خدیجه
تاریخ : جمعه 04 دی 1394



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تنها ترین امام زمین
نویسنده : خدیجه
تاریخ : جمعه 04 دی 1394

آقا دلم گرفته شبیه هوای شهر

تنها ترین امام زمین، مقتدای شهر...
تنها،چه میکنی؟تو کجایی؟ کجای شهر؟...

وقتی کسی برای تو تب هم نمی کند...
دیگر نسوز این همه آقا به پای شهر...

تو گریه میکنی و صدایت نمی رسد...
گم می شود صدای تو در خنده های شهر...

تهمت،ریا و غیبت و رزق حرام و قتل...
ای وای من چه می کشی از ماجرای شهر...

اینجا کسی برای تو کاری نمی کند...
فهمیده ام که خسته ای از ادعای شهر...

گاه از نبودنت مثلا گریه می کنند...
شرمنده ام! از این همه کذب و ادای شهر...


اللهم عجل الولیک الفرج



|
امتیاز مطلب : 55
|
تعداد امتیازدهندگان : 19
|
مجموع امتیاز : 19
چرا كنيه امام زمان (عج) ابوالقاسم است؟
نویسنده : خدیجه
تاریخ : شنبه 07 آذر 1394

 

چرا كنيه امام زمان(عج) ابولقاسم است؟
مگر ايشان فرزندي به نام قاسم دارند؟ 
 
چون پيامبر خدا(ص) فرمود: كنيه او مانند كنيه من است، از كنيه‏هاي مشهور آن حضرت «ابوالقاسم» است؛ اين بدان معناست كه آن حضرت فرزندي به نام «قاسم» خواهند داشت و يا آن كه قبلاً داشته‏اند.
البته درباره ازدواج حضرت مهدى(عج) دو نظريه وجود دارد و هر كدام شواهدى دارند.
 بر اساس قواعد كلى، مى‏توان گفت :
 آن حضرت ازدواج نكرده و اشكالى هم نخواهد داشت ؛ زيرا آن حضرت هر چيزى را كه با غيبت منافات داشته باشد، انجام نمى‏دهد ؛ زيرا ازدواج با غيبت منافات داشته و مستلزم آشكار شدن وضعيت امام(عج) خواهد بود ؛
ازدواج با وجود غايب بودن آن حضرت (با توجه به نظر مخفى شدن بدن او از ديده‏ها)، امكان ندارد و اگر بخواهد ظاهر شود و ازدواج كند، اين همان محذورى است كه بايد از آن دورى كند... اگر نظر ديگران (پنهان بودن عنوان و شخصيّت امام)، را مورد توجه قرار دهيم،
باز مى‏گوييم كه ازدواج آن حضرت با شخصيت واقعى خود، امكان ندارد و منافى با اصل «غيبت» است
(محمد صدر، تاريخ غيبت كبرى، ص 80 و 81.)
.
از طرف ديگر، هيچ دليل روشن و قطعى، بر وجود زن و فرزند براى آن حضرت نيست ؛ چون مسئله غيبت، مهم‏تر از ازدواج است و مى‏تواند براى مصلحت بالاتر، مسئله مهم (ازدواج) را ترك كند و اهم را انجام دهد و عمل به سنت پيامبر«ص» مى‏تواند بعد از ظهور و قيام انجام گيرد و ايشان تشكيل خانواده دهد و بنابر قولى احتمال دارد، ايشان در زمان غيبت صغرى ازدواج كرده باشد ؛ اما با آغاز غيبت كبرى به دليل مصالح مهم‏تر ازدواج را ترك كرده باشد.
بعضى از شواهد، دالّ بر وجود همسر و فرزند براى او است ؛ از جمله :
 
الف. قواعد كلى‏
 
احكام كلى شريعت محمدى«ص» ايجاب مى‏كند كه حضرت بقية اللَّه(عج) نيز مانند ديگر پيشوايان معصوم تشكيل خانواده داده و از سنت جدّ بزرگوارش حضرت محمد«ص» پيروى كند.
محدّث نورى مى‏گويد : «چگونه ترك خواهد نمود چنين سنت عظيمه جدّ بزرگوار خود را، با آن همه ترغيب و تحريضى كه در فعل آن و تهديد و تخويف كه در ترك آن شده است!
سزاوارترين امت در اخذ به سنت پيامبر«ص»، امام هر عصر است و تاكنون كسى ترك آن را از خصايص آن جناب نشمرده است»
( نجم الثاقب، ص 224..)
 
ب. روايات‏
 
در كتاب الغيبة، از مفضّل بن عمر از صادق«ع» نقل شده است :
«لا يَطّلع على موضعه احَدٌ مِن وُلدِه و لا غيره»؛ ؛ الغيبة، ص 102. ؛
 «بر مكان ايشان هيچ كس، حتى فرزندى از فرزندانش اطلاع ندارد».
 
سيد بن طاووس در جمال الاسبوع مى‏گويد : «روايتى با سندهاى متصل يافتم كه حضرت ولى عصر(عج) را اولاد بسيارى هست كه در شهرهاى كرانه دريا حاكم و والى هستند و درنيكى و بزرگوارى، در رأس نيكان روزگار و در قله صفات ابرار و اخيار هستند»
( جمال الاسبوع، ص 512..)
 
ابوبصير از امام صادق«ع» نقل مى‏كند: «گويا مى‏بينم كه قائم ما با خانواده‏اش در مسجد سهله اقامت گزيده است.
 ابوبصير مى‏گويد : گفتم : فدايت شوم! قائم هميشه در آن مسجد است؟
فرمود : آرى»
( اثبات الهداة، ج 3، ص 583، ح 776..)
 
البته با بررسى‏هاى سندى و دلايل اين روايات، به طور قطع نمى‏توان وجود فرزند را براى آن حضرت اثبات كرد (براى مطالعه درباره اين روايات ر.ك : حبيب اللَّه ظاهرى، ص 495 و 496.)
 
ابن طاووس دعاى امام رضا«ع» را در مورد حضرت مهدى(عج) چنين نقل كرده است :
«اللهم صلّ على ولاة عهده و الائمّة من ولده»؛
( جمال الاسبوع، ص 51..)
 
همچنين از آن حضرت نقل شده كه دعا مى‏فرمود :
«اللهم اعطه فى نفسِه و اهله و ولده و ذُرّيته و امته و جميع رعيّته ما تقرّبه عينه و تُسِرُّ به نفسه»؛ (بحار الانوار، ج 95، ص 232..)
 
در بخشى از صلواتى كه از ناحيه مقدسه صادر شده، آمده است :
«و صلّ على وليّك و ولات عهده و الأئمّة من ولده و مُدّ فى اَعمارهم و زد فى آجالِهم»؛
( كتاب الغيبة، ص 107 ؛ بحار الانوار، ج 52، ص 22..)
 
اين ادعيه به صورت كلى وجود زن و فرزند را براى آن حضرت مطرح مى‏كنند ؛
اما درباره همين ادعيه و الفاظ آنها نيز بين علما اختلاف نظر هست ؛
 براى مثال برخى دعاى امام رضا«ع» «اللهم صلى على ولاه عهده و الائمّة من ولده»؛ را چنين نقل كرده‏اند : 
«اللهم صل على ولاة عهده و الائمّة من بعده»؛. 
 
 اسامى فرزندان امام‏
روايت انبارى، گوياى اين مطلب است كه آن حضرت فرزندانى دارد ؛ بدين ترتيب :
1. طاهر فرمان رواى يكى از جزاير (واقع در درياى مديترانه)، به نام زاهره ؛
2. قاسم فرمان رواى جزيره رائقه ؛
3. ابراهيم، حاكم شهر صافيه ؛
4. عبد الرحمان حاكم شهر طلوم ؛
5. هاشم حاكم شهر عناطيس ؛
داستان اين شهر در بعضى از منابع ذكر شده است ؛
(ر.ك : نجم الثاقب، ص 220-222 ؛ بحار الانوار، ج 53، ص 213-221. )
ولى بى‏شباهت به افسانه نيست و مدرك معتبرى هم ندارد
(ر.ك : ابراهيم امينى، دادگستر جهان، ص 201 و 202..)
 
بر اساس روايتى : «هر امام بايد فرزند داشته باشد، به جز حضرت مهدى(عج) كه فرزند ندارد»
( كتاب الغيبة، ص 134.. )
در اين صورت، عدم ازدواج آن حضرت، مخالف سنت پيامبر«ص» نيست ؛ زيرا آن امام همام زندگى عادى و طبيعى مثل ديگران ندارد و پنهان زيستى ايشان نيز بر اساس دستور و مصلحت خداوندى است. افراد ديگرى نيز - همچون خضر و عيسى«ع» - با اينكه زنده‏اند، ازدواج نكرده و تشكيل خانواده نداده‏اند.
 همچنين درباره كنيه «اباالقاسم» مي توان گفت كه چه بسا كنايه باشد و منظور از «قاسم» تقسيم كننده مردم به بهشتي و ه جهنمي است همان طور كه درباره امام علي عليه السلام گفته شده است: «قسيم النار و الجنه». لذا اين كنيه براي پيامبر صلي الله عليه و آله و امام مهدي عجل الله تعالي فرجه به اين مناسبت نيز بكار رود.
 (ر.ك: معاني الاخبار، ص 52، عيون اخبارالرضا، ج 1، ص 91)
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
گزيده اي از سخنان مقام معظم رهبري درمورد اربعين
نویسنده : خدیجه
تاریخ : چهارشنبه 20 آبان 1394

 

گزيده هايي از سخنان مقام معظم رهبري درمورد اربعين
 
اربعین در حادثه‌ ی كربلا یك شروع بود؛
 یك آغاز بود.
 بعد از آنكه قضیه‌ ی كربلا انجام گرفت- آن فاجعه‌ ی بزرگ اتفاق افتاد- و فداكاری بی‌نظیر
ابا عبد اللَّه (علیه‌السّلام) و اصحاب و یاران و خانواده‌اش در آن محیط محدود واقع شد،
حادثه‌ ی اسارتها پیام را باید منتشر می‌كرد و خطبه‌ها و افشاگری‌ها و حقیقت‌گوئی‌های
حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و امام سجّاد (علیه الصّلاة و السّلام) مثل یك رسانه‌ ی
پرقدرت باید فكر و حادثه و هدف و جهت‌ گیری را در محدوده‌ ی وسیعی منتشر می‌كرد؛
 و كرد.(  ۱۳۸۷/۱۱/۲۸ )
 
جابربن‌عبداللَّه را از مدینه بلند می‌کند و به کربلا می‌کشد. این، همان مغناطیسی است که
امروز هم با گذشت قرنهای متمادی، در دل من و شماست. کسانی که معرفت به اهل‌بیت دارند،
عشق و شور به کربلا همیشه در دلشان زنده است. این از آن روز شروع شده است.
عشق به تربت حسینی و به مرقد سرور شهیدان - سیدالشهداء - . ( ۱۳۸۵/۰۱/۰۱ )
 
***
 
اربعین به ما درس می‌دهد، که باید یاد حقیقت و خاطره‌ ی شهادت را در مقابل طوفان تبلیغات
دشمن زنده نگهداشت. (۱۳۶۸/۰۶/۲۹)
 
***
 
اساساً اهمیت اربعین در آن است که در این روز، با تدبیر الهی خاندان پیامبر(ص)،
یاد نهضت حسینی برای همیشه جاودانه شد و این کار پایه‌گذاری گردید.
اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلی، در حوادث گوناگون - از قبیل شهادت
حسین‌بن‌علی(علیه‌السّلام) در عاشورا -
به حفظ یاد و آثار شهادت کمر نبندند، نسلهای بعد، از دستاورد شهادت استفاده‌ ی زیادی نخواهند برد.
 
 
درست است که خدای متعال، شهدا را در همین دنیا هم زنده نگه می‌دارد و شهید به طور قهری
در تاریخ و یاد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبیعی‌یی که خدای متعال برای این کار - مثل همه‌ی کارها -
قرار داده است، همین چیزی است که در اختیار و اراده‌ ی ماست.
 ما هستیم که با تصمیم درست و بجا، می‌توانیم یاد شهدا و خاطره و فلسفه‌ ی شهادت
را احیا کنیم و زنده نگهداریم.
 
 
اگر زینب‌کبری‌(سلام‌اللَّه‌علیها) و امام سجّاد(صلوات‌اللَّه‌علیه) در طول آن روزهای اسارت -
چه در همان عصر عاشورا در کربلا و چه در روزهای بعد در راه شام و کوفه و خود شهر
شام و بعد از آن در زیارت کربلا و بعد عزیمت به مدینه و سپس در طول سالهای متمادی
که این بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبیین و افشاگری نکرده بودند و حقیقت
فلسفه‌ ی عاشورا و هدف حسین‌بن‌علی و ظلم دشمن را بیان نمی‌کردند، واقعه‌ی عاشورا
تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقی نمی‌ماند.(۱۳۶۸/۰۶/۲۹)
 
 
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
ازآن خوشم كه شدم نوكر سراي حسين
نویسنده : خدیجه
تاریخ : شنبه 25 مهر 1394

 

امام حسین,شعر درباره امام حسین,اشعار درباره امام حسین

از آن خوشم که شدم نوکر سرای حسین
منم غلام کسی که بود گدای حسین

دو چشم داده خداوند تا که گریه کنم
یکی برای حسن آن یکی برای حسین

یقین که آتش دوزخ حرام گردیده
به جسم آنکه بود یار آشنای حسین

برای بخشش کوه گناه یک راه است
بریز قطره ی اشکی تو در عزای حسین

کبوتر دل عشاق هر شب جمعه
نشسته است روی گنبد طلای حسین

خدا کند که شبی زائر حرم گردیم
و جان دهیم همان شب به کربلای حسین

به گوش جان تو اگر بشنوی هنوز آید
ز زیر نیزه و تیغ و سنان صدای حسین

 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
قران وامام حسين عليه السلام (استاد قرائتي
نویسنده : خدیجه
تاریخ : چهارشنبه 22 مهر 1394

 

قران وامام حسين عليه السلام (استاد قرائتي)
 
 
قرآن حدود ٦٠لقب دارد
 
که همه آن ٦٠لقب را امام حسین علیه السلام هم دارد و این خیلی مهم است.
حالا آدم می‌فهمد که وقتی پیامبر اکرم(ص) فرمود:
 
«إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِى»(أمالی طوسی، ص‏547)
 
قرآن و اهلبیت(ع) یکی هستند. یعنی اگر دین حفظ شد می‌شود قرآن، اگر آدم شد می‌شود امام حسین علیه السلام. یعنی سیمای دین در کلمات قرآن است، در انسان امام است. به همین خاطر است که ما داریم:
 
«السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا شَرِیکَ الْقُرْآنِ»(إقبال‏الأعمال، ص‏712)
 
یعنی قرآن و اهلبیت(ع) مثل دو کفة ترازو هموزن هستند. داریم:
 
«السَّلَامُ عَلَیْکُم‏ْْ أَئِمَّةَ الْمُؤْمِنِینَ وَ. . . . . . شُرَکَاءَ الْقُرْآن»(بحارالأنوار، ج‏99، ص‏162). 
 
===================================
 
امام و قرآن هر دو شریکند. نمونه‌هایی را در اینجا بیان می‌کنم: 
 
١-در مورد قرآن داریم:
 
قرآن جامع تورات، انجیل و زبور است.
 
دربارة امام حسین(ع) داریم:
 
همانطور که قرآن همه نکات تورات و انجیل و زبور را دارد امام حسین(ع) هم همه علوم
 
تورات و انجیل و زبور را دارد
 
«السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ»(إقبال‏الأعمال، ص‏712)
 
حسین جان!
 تو وارث تورات و انجیل و زبور هستی. یعنی: اصارة همه کتابهای آسمانی تو هستی.
 تورات مال یهودیها، انجیل هم مال مسیحی‌ها، زبور هم مال حضرت داوود(ع) است.
 حسین جان! همه کتب آسمانی را تو داری.
 
آن وقت در مورد قرآن هم داریم:
 
قرآن جامع تورات، انجیل و زبور است. همانطور که قرآن همه نکات تورات و انجیل و زبور را دارد امام حسین(ع) هم همه علوم تورات و انجیل و زبور را دارد. 
 
======================================
٢-راجع به قرآن داریم:
 
«وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتیلاً» مزمل/4
 
یعنی قرآن را آرام آرام بخوان.
 
راجع به زیارت امام حسین(ع) هم داریم:
 
وقتی می‌روی حرم امام حسین(ع) قدمهایت را آرام آرام بردار. 
 
آرامش در تلاوت قرآن = آرامش در زیارت ابی عبدالله الحسین(ع)
 
«و امش حافیا و امش بمشی [مشی‏] العبد الذلیل»
 
(کامل‏الزیارات، ص‏221)
 
پا برهنه برو با تکبر وارد نشو. وقتی می‌روی حرم امام حسین(ع)، طوری نرو که وارد کاخ می‌شوی. با تواضع برو و قدمهایت را کوچک بردار.
 
=======================================
٣-راجع به خواندن قرآن داریم که:
 
قرآن را با آهنگ محزون بخوانید.
 
«فَاقْرَءُوهُ بِالْحُزْنِ»(کافی، ج‏2، ص‏614)
 
لحنتان حزین باشد.
 
در مورد امام حسین(ع) هم داریم که
 
«إِذَا أَرَدْتَ زِیَارَةَ الْحُسَیْنِ ع فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِینٌ»(کافی، ج‏4، ص‏587)
 
با حزن زیارت کن. در مکه اینطور نیست. در مورد نجف و مشهد و. . . اینطور نیامده است. 
 
« انّ للحسین محبه مکنونه فی قلوب المؤمنین »
 
حسین(ع) یک عشقی در درون مؤمنین دارد.
 
انسان وقتی پدر یا مادرش را از دست می‌دهد تا یک سال است و کم کم فراموشش می‌کند تنها کسی که بعد از 1400 سال دل انسان می‌سوزد و برایش گریه می‌کند، امام حسین(ع) است. حدیث داریم: خداوند از امام حسین(ع) یک عشقی در قلبهای مؤمنین قرار داده است. 
 
یکوقت یک چیزی گفتم، گفتم که: می‌گویند کد خدا را ببین ده را بچاپ، امام حسین(ع) خدا را دید دل را چاپید. هر چه داشت برای خدا داد. آنوقت خداوند دلها را عاشق او کرد.
 برخی نماز سختشان است اما راجع به امام حسین(ع) آسان هستند. هم پول خرج می‌کنند و هم جان خرج می‌کنندو زنی که عزیزترین چیز ممکن است نزد او طلا باشد، مردی که عزیزترین چیز ممکن است نزد سرمایه‌اش باشد، در راه امام حسین(ع) خرج می‌کنند. 
 
=====================================
٤ -در مورد قرآن داریم که:
 
«هُدىً وَ بُشْرى‏ لِلْمُؤْمِنینَ» بقره/97
 
هدایت و بشارت برای مؤمنین است.
 
در مورد امام حسین علیه السلام هم داریم :
 
مِصباحُ الهُدی و سَفینَة النجاة
 
یعنی ظرف هر دو مؤمنین است. بهره گیری از نور هدایت قرآن مال مؤمنین است.
 عشق حسین(ع) هم در دل مؤمنین است،
 
=====================================
٥راجع به قرآن هم داریم که:
 
قرآن برای همیشه است،
 
 «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَمْ یَجْعَلْهُ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ وَ لِنَاسٍ دُونَ نَاسٍ فَهُوَ فِی کُلِّ زَمَانٍ جَدِیدٌ وَ عِنْدَ کُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ»(عیون‏أخبارالرضا، ج‏2، ص‏87) قرآن برای زمان خاصی نیست. قرآن در هر زمانی نو است.
 
امام هم برای همیشه است.
 
پس قرآن برای تاریخ = امام برای تاریخ.
 
وقتی امام حسین(ع) شهید شد. حضرت زینب کبری(س) به حضرت سجاد(ع) فرمود: کشتند بکشند، خیمه را آتش زدند بزنند، امام ‌ای زین العابدین(ع) بدان
 
«وَ یَنْصِبُونَ لِهَذَا الْطَّفِّ عَلَماً لِقَبْرِ أَبِیکَ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ لَا یَدْرُسُ أَثَرُهُ وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ عَلَى کُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ»(کامل‏الزیارات، ص‏260)
 
در این که حسین(ع) شهید شد پرچمی بالا خواهد رفت که
 
«لَا یَدْرُسُ أَثَرُهُ»:
 
کهنه نخواهد شد.
 
«وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ»:
 
آثارش محو نخواهد شد.
 
«عَلَى کُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ»
 
شب و روزها بگذرد، کربلا فراموش نخواهد شد،
 
کربلا هم در هر زمانی نو است.
 
«کُنْتَ فِیهَا نُوراً سَاطِعاً لَا یُطْفَى»(کامل‏الزیارات، ص‏230)
 
امام حسین(ع) نوریست که خاموش نمی‌شود. در کامل الزیارات داریم که: حسین جان! نور تو خاموش نمی‌شود.
 
=======================================
٦-راجع به قرآن داریم :
 
قرآن خاموش شدنی نیست
 
، حضرت امیر المؤمنین علی(ع) در خطبة 198 می‌فرماید:
 
«نُوراً لَا تُطْفَأُ»(نهج‏البلاغه، خطبه 198)
 
تعبیر هر دو یکی است. خیلی‌ها خواستند که خاموش کنند.
 
متوکل عباسی که لعنت خدا بر او باد ١٧مرتبه قبر امام حسین(ع) را شخم کرد! تا اثری نماند! گفتند: شما که مسجد می‌سازید چرا قبر امام حسین(ع) را خراب می‌کنید؟ ! 
گفت: مردم در مسجد چرت می‌زنند و این برای حکومت من ضرر ندارد. مردم وقتی برای زیارت قبر امام حسین(ع) می‌روند، هیجانی می‌شوند و عصبانی می‌شوند که چه کسی حسین(ع) را کشته است؟ و لذا قبر امام حسین(ع)، مردم را انقلابی می‌کند. 
 
==========================================
٧-راجع به قرآن داریم:
 
یک کلمه هم انحراف ندارد.
 
«وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً» کهف/1
 
راجع به امام حسین(ع) هم داریم که: حسین جان!
 
«وَ لَمْ تَمِلْ مِنْ حَقٍّ إِلَى بَاطِلٍ»(تهذیب‏الأحکام، ج‏6، ص‏60)
 
یک لحظه هم گرایش به باطل پیدا نکردی.
 
نه حسین(ع) لحظه‌ای انحراف دارد و نه قرآن لحظه‌ای انحراف دارد، 
 
==========================================
٨-راجع به قرآن هم داریم:
 
قرآن برکت است
 
«وَ هذا کِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَکٌ» انعام/92
 
در مورد امام حسین هم داریم برکت است
 
در مقتل خوارزمی داریم: حسین جان!
 
«اللهم فبارک لی فی قتلِهِ»:
 
این شهادت تو مبارک بود.
 
کلمه برکت هم برای قرآن آمده و هم برای امام حسین(ع) را خودمان داریم می‌بینیم.
 
===========================================
،
برگرفته از پایگاه تخصصی منبرها www.menbarha.ir


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0

آمار مطالب

:: کل مطالب : 1363
:: کل نظرات : 3317

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 0
:: تعداد اعضا : 23

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 4
:: باردید دیروز : 32
:: بازدید هفته : 335
:: بازدید ماه : 853
:: بازدید سال : 853
:: بازدید کلی : 853

RSS

Powered By
loxblog.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران