صبح امید

زیبای من،

 حجاب تو دژی است که نه تند باد ها ونه آذرخش های بیگانگان ،تکانش نتوانند داد

نه به سان برگ نازکی که به هرسویی نوسان کند

خوشا مهربانان که گوهر روحشان را با زیبایی های حقیقی صیقل می دهند.

خوشا پاک دلان که خود را با قطره های زلال ایمان شستشو می دهند و در دام مرداب خوف انگیز جلوه گری گرفتار نمی گردند

زیبای من!

طنازی روح تورا سیراب نمی کند

شگفت انگیز ترین چیز این است که تو به گونه ای در زمین گام برداری که گوهر روحت ناشناخته بماند

وکسی را توان دست یازیدن به گوهر پاک تو نباشد.