صبح امید

اگر قرآن از دهان ناپاك بيرون آيد، مصداق اين حديث پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است كه؛ چه بسا تلاوت كننده قرآن، كه قرآن او را لعن مى‏ كند(گفتار معصومين(ع)، ص: 116)

پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله: هر گاه فردى از شما دوست داشت كه با پروردگارش سخن بگويد، قرآن بخواند.

**

پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله: بر تو باد خواندن قرآن؛ زيرا خواندن آن، كفّاره گناهان است و پرده‏ اى در برابر آتش و موجب ايمنى از عذاب است.

**

پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله: فرزندم! از خواندن قرآن، غافل مباش؛ زيرا كه قرآن، دل را زنده مى‏ كند و از فحشا و زشتكارى و ستم و گناه، باز مى‏ دارد.

**

كنز العمّال به نقل از ابن عمر: پيامبر خدا فرمود:" اين دل‏ها نيز همانند آهن، زنگار مى‏ بندند".

گفته شد: اى پيامبر خدا! صيقل دهنده دل‏ها چيست؟

فرمود:" تلاوت قرآن".

حكمت نامه پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله و سلم(فارسى) ،ج‏4،ص:67-68

***************************************

عبد اللَّه بن سليمان از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود: هر كس قرآن را به حالت ايستاده در نماز بخواند، خداوند به هر حرفى از آن صد حسنه براى او مى‏ نويسد؛ و هر كس آن را در حال نشسته در نماز بخواند خداوند به ازاى هر حرفى پنجاه حسنه براى او ثبت مى‏ فرمايد؛ و هر كس قرآن را خارج از نماز بخواند، خداوند به ازاى هر حرف آن ده حسنه براى او مى‏ نگارد.(پاداش نيكى‏ها و كيفر گناهان، ص: 264)

*************************************

معاوية بن عمّار از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود: هر كس قرآن را بخواند، بى‏ نياز گردد، و پس از آن ديگر نيازى پيدا نمى ‏كند (و اگر قرآن چنين نكند) هيچ چيز ديگر او را بى‏ نياز نخواهد كرد(پاداش نيكى‏ها و كيفر گناهان، ص: 267)

*************************************

امام صادق عليه السّلام فرمود: هر جوان مؤمنى كه قرآن تلاوت كند، قرآن با گوشت و خونش آميزد و خداوند او را با فرشتگان كه سفير خدايند و بزرگمندانى نيك هستند همراه گرداند

**

امام صادق عليه السّلام فرمود: هر كه به دشوارى قرآن را فراگيرد، او را دو پاداش باشد و هر كه آن را به آسانى فراگيرد، در زمره نيكان است‏(ثواب الاعمال-ترجمه حسن زاده، ص: 229)

******************************************

ابو عبد اللَّه صادق (ع) گفت: همانا خانه ‏اى كه بنده مسلمان در آن تلاوت قرآن مى ‏كند، در نظر فرشتگان آسمانى درخشان است مانند درخشيدن ستاره تابان در نظر ساكنين دنيا.(گزيده كافى، ج‏1، ص: 341)

***************************************

مفضل بن عمر از امام صادق(عليه السلام) نقل کرده است که فرمود: بر شما باد به تلاوت قرآن! زيرا که درجات بهشت با عدد آيات مساوى است. روز قيامت به قارى قرآن گفته مي‌شود که: بخوان و بالا برو. و او هر آيه که مي‌خواند، يک درجه بالا مي‌رود (وسائل الشيعه، ج2، ص842)

****************************

امام صادق(عليه السلام):قرآن با شتاب‌زدگى خوانده نمي‌شود، بلکه کلمه کلمه و با دقت خوانده مي‌شود. پس به هر آيه‌اى که درباره بهشت مي‌رسيم، بايد مقدارى توقف کنيم و از خدا آن را بخواهيم و همچنين آيه‌اى که از جهنم سخن مي‌گويد، بايد به خدا پناه ببريم(مجمع البيان، ج10، ص288)

*************************

امام صادق(عليه السلام):واجب است که به هنگام تلاوت قرآن چه در نماز و چه در غير نماز، سکوت کنى و هر گاه در حضور تو قرآن خوانده شد، واجب است بر تو که سکوت کامل را رعايت کني»( مجمع البيان، ج1، 453)

**************************

امام صادق(عليه السلام) در مقام دعا مي‌فرمود:

«پروردگارا! عهدنامه خود را منتشر ساختي. پس نگاه مرا در آن عبادت قرار ده و قرائتم را تفکر و تفکرم را موجب عبرت. خدايا! قرائتم را قرائت بدون تفکر قرار مده و نظرم را در قرآن توأم با غفلت مگردان» (مصباح الانوار، ص141)

***********************

امام صادق(عليه السلام):قرآن کريم با حزن نازل شد، پس شما نيز آن را با حزن و خشوع بخوان».( کافي، ج1، ص449)

*********************

امام صادق(عليه السلام) مي‌فرمايد: «کسى که قرآن را از روى آن تلاوت کند، نور ديدگانش زياد مي‌ گردد و بار گناه پدر و مادرش سبک مي‌ شود؛ هر چند که هر دو کافر باشند».( کافي، ج2، ص449)

*****************

خانه‏ اى كه در آن قرآن خوانده مى ‏شود، ، بركت در آن خانه زياد مى‏ شود، وملائكه در آن حضور پيدا مى‏ كنند، و شيطانها از آن خانه دور مى‏ شوند، ، و خانه‏اى كه قرآن در آن خوانده نمى‏ شود و نام خدا در آن برده نمى ‏شود، بركت آن خانه كم است، و ملائكه از آن خانه رانده و دور مى‏ شوند و شيطانها در آن خانه حاضر مى‏ شوند»( اصول كافى، ج 4، ص 413.)

*******************

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‏ فرمايند:هر خانه‏اى كه در آن زياد تلاوت قرآن شود، خير و بركت در آن زياد مى‏ شود، گستردگى و گشايش (در مال، ثروت، دانش، محبّت، قدرت، ...) در اهل خانه پيدا شده‏(مشكات هدايت، ص: 99)