صبح امید

دین؛ ابزاری برای دنیا!

آيت الله شيخ مجتبي تهراني:
از علي(ع) است كه مي فرمايد:
«مردم چيزي از دينشان را رها نمي كنند تا امور دنيايشان را اصلاح كنند، مگر آنكه خدا كمبود دنيايي شان را بيشتر مي كند»... 
اگر كسي دين را فداي دنيا كرد بداند كه ازنظر دنيايي هم ضرر مي كند و كمبود پيدا مي كند...

در يك جمله ديگر حضرت مي فرمايد:
«اگر دينت را ابزار قرار دادي براي دنيايت، اين را بدان كه هم دينت را از دست مي دهي و هم دنيايت را!
اينها همان كساني هستند كه نمي شود به آنها گفت دين دار واقعي...

از پيامبر اكرم(ص) روايتي نقل شده كه حضرت مي فرمايد:
«بدترين مردم آن كسي است كه دينش را به دنيايش بفروشد، و بدتر از او كسي است كه دينش را بفروشد تا دنياي ديگري آباد شود. 

علي(ع) هم اين تعبير را دارد. از حضرت سؤال كردند كه شقي ترين و بدبخت ترين مردم چه كسي است؟ فرمود: كسي كه دينش را به دنياي غيرخودش بفروشد.
سلوك عاشورايي، منزل سوم، ص.133