صبح امید

به نام خدای مهربون

سلام!

سلامی چو بوی خوش آشنایی

اینکه میگن هیچ جایی مثل خونه خود آدم نمیشه ؛ حقیقت داره!

نميدونم تعبیر درستیه بانه ؟! امااینجا هم چندسالیه که تقریبا مثل یه خونه دوستان عزیزم

رفت وآمد میکنن

دوستانی که بوجودشون عادت کردم و به محبتشون دل بستم.

حالا که بعداز حدود دو ماه اومدم سری به خونه م بزنم؛ یه آرامش خاصی پیدا کردم و کاملا درک کردم که هیچ جا خونه خود آدم نميشه! 

تو این مدت خیلی چیزها دست به دست هم داد تا نتونم به روز باشم ؛ ازجمله بد قلقیه کامپیوتر و کندی اینترنت و، ،،

دلم حسابی برای دوستان عزیزم تنگ شده

برای استادگرامی آقا شهاب ونرگس خانم مهربون

برای همکار بسیار عزیزم باوبلاگ قشنگ مهربانی ها که واقعا نمونه یک دوست مهربون هستن وهميشه منو مورد لطف قرار ميدن

مهناز  جون و ابراز محبتشون گرچه محبت ولطفشون فقط محدود به این کلبه نیست

الهه خانم نازنین

وبلاگ بیرق عشق

حکیمه باوفا ومهربون

وبلاگ عاشقان مهدی

وبقيه دوستان حقیقی ومجازی

دوستان عزیزم ازهمه تون ممنون بابت لطفتون ونظرات دلگرم کننده تون

وکوتاهی قصور منو ببخشید

دوستدار همه شما 

خدیجه تاج بخشیان