صبح امید

برخی از عوامل مغفرت که در قرآن بیان شده را این چنین می توان برشمرد:

ایمان:
«إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا»‏
ما به پروردگارمان ايمان آورديم تا گناهانمان را ببخشايد. (طه، 73)

تقوا:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ»
اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد! اگر از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد، براى شما وسيله ‏اى جهت جدا ساختن حق از باطل قرار مى ‏دهد (روشن‏بينى خاصّى كه در پرتو آن، حق را از باطل خواهيد شناخت) و گناهانتان را مى ‏پوشاند و شما را مي آمرزد. (انفال، 29)

پیروی از پیامبر(ص):
«قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‏ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ»
بگو: اگر خدا را دوست مى ‏داريد، از من پيروى كنيد! تا خدا (نيز) شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد. (آل عمران، 31)

عفو و گذشت از دیگران:
«وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ»
آنها بايد عفو كنند و چشم بپوشند آيا دوست نمى ‏داريد خداوند شما را ببخشد؟! (نور، 22)

قرض دادن:
«إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعِفْهُ لَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ»
اگر به خدا قرض الحسنه دهيد، آن را براى شما مضاعف مى‏سازد و شما را مى‏بخشد. (تغابن، 17)

هجرت و جهاد:
«وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ الَّذينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ»
و آنها كه ايمان آوردند و هجرت نمودند و در راه خدا جهاد كردند، و آنها كه پناه دادند و يارى نمودند، آنان مؤمنان حقيقى ‏اند. براى آنها، آمرزش (و رحمت خدا) و روزى شايسته ‏اى است.‏ (انفال، 74)

عبادت خداوند:
«أَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ .... يَغْفِرْ لَكمُ مِّن ذُنُوبِكم‏»
خدا را پرستش كنيد و از مخالفت او بپرهيزيد ...، اگر چنين كنيد، خدا گناهانتان را مى ‏آمرزد. (نوح، 3 و 4)

دوری از گناهان کبیره:
«إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُم‏»
اگر از گناهان بزرگى كه از آن نهى مى ‏شويد پرهيز كنيد، گناهان كوچك شما را مى ‏پوشانيم‏. (نساء، 31)

استغفار و طلب مغفرت:
«قالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسي‏ فَاغْفِرْ لي‏ فَغَفَرَ لَهُ»
عرض كرد: پروردگارا! من به خويشتن ستم كردم مرا ببخش! خداوند او را بخشيد.‏ (قصص، 16)

دعا و استغفار اولیای الهی برای انسان:
«وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً»
و اگر اين مخالفان، هنگامى كه به خود ستم مى ‏كردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مى ‏گذاردند)، به نزد تو مى‏ آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‏ كردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مى‏ كرد خدا را توبه پذير و مهربان مى ‏يافتند. (نساء، 64)