روایت شده است كه حضرت كاظم علیه السلام زیاد دعا مى خواند ،
و عرضه مى داشت
بار خدایا !
راحتى در هنگام مردن ، و عفو و بخشش در هنگام حسابرسى را از تو مسئلت مى كنم .
و این جمله را تكرار مى كرد .
یكى از دعاهاى آن حضرت این بود :
گناه بنده تو بزرگ است و عفو و گذشت از جانب تو نیكوست .
آن حضرت از خشیت خدا چندان مى گریست كه محاسن او از اشك تر مى شد .
هیچ كس به اندازه ایشان به خانواده و خویشاوندانش رسیدگى نمى كرد .
شب هنگام به فقراى مدینه سركشى مى كرد و زنبیلى پر از درهم و دینار و آرد و خرما با خود مى برد
و بر درِ خانه هاى آنان مى گذاشت و آنها نمى فهمیدند كه این پول و اجناس از طرف چه كسى آمده است .
الإرشاد : ۲ / ۲۳۱ ؛ میزان الحکمة جلد 1 صفحه 349
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید