تو را غايب ناميده اند، چون «ظاهر» نيستي،
نه اينكه «حاضر» نباشي «غيبت» به معناي «حاضرنبودن»، تهمت ناروائي است كه
به تو زده اند و آنان كه بر اين پندارند، فرق ميان «ظهور» و «حضور» را نمي دانند،
آمدنت كه در انتظار آنيم به معناي «ظهور» است، نه «حضور»
و دلشدگانت كه هر صبح و شام تو را مي خوانند، ظهورت را از خدا مي طلبند نه
حضورت را.
وقتي ظاهر مي شوي، همه انگشت حيرت به دندان مي گزند با تعجب مي گويند كه
تو را پيش از اين هم ديده اند.
و راست مي گويند، چرا كه تو در ميان مائي، زيرا امام مائي. جمعه كه از راه مي رسد،
صاحبدلان «دل» از دست مي دهند و قرار از كف مي نهند و قافله دل هاي بي قرار
روي به قبله مي كنند و آمدنت را به انتظار مي نشينند...
و اينك اي قبله هر قافله و اي «شبروان را مشعله»،
در آستانه آدينه اي ديگر با دلدادگان ديگري از خيل منتظرانت
سرود انتظار را زمزمه مي كنيم.
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید